Young Guns bu kızı tanımalı uyku tutmayan bu günde fark ettim friend feed de birisi durmadan young guns guns diyor dedim nedir ? bu falan derken fark ettim ki birşeyler yapmak isteyen bir insan var. Bizde yardım edelim ozaman young guns bence güzel bir proje olacak gibi duruyor buradan bu aralarda bizim gözümüze takılan şeyler olacaktır yazarız onlarıda ama onun dışında şimdilik proje benım gördüğümde iyi gidiyor ve Sezin’e yardım etmek içinde bu makalede onun yazısına yer veriyorum bakalım neler olacak Sezin projeye seçilecekmi göreceğiz =).

YoungGuns mı dediniz?

Her zerrenizin heyecanla titrediğini, kalp atışınızın hızıyla kulaklarınızın sağır olduğunu ve nefes almayı unutmamak için kendinizi zorladığınızı düşünün.

İşte ben de YoungGuns’a başvuracağım gece böyle hissetmiştim. Açıkçası, başvurumdan 1 ay öncesine kadar aklımdan hiç geçmeyen bir şeydi ‘reklamcı’ olmak.

Bana başvurum öncesinde sorsanız, gelecek 5 yıl içindeki planlarımdan hiçbirinde yer vermezdim reklamcılığa. “Ulusal bir gazeteye kendimi kabul ettirmek, bir yayınevinde editör olmak ya da hiç değilse İstanbul’da bulunan bir medya kuruluşunda görev almak” olabilirdi hayalim, ama reklamcılık uçsuz bucaksız bir bilinmezdi benim için; aklımdan bile geçmiyordu…

Ama bir gün, hiç beklenmedik bir şekilde YoungGuns çıktı karşıma. Ben de FriendFeed dostlarımın pekçoğunun bildiği gibi onları beni ‘gör’meye çağırdım.

Sonra da tüm tanımların unutulduğu, sıfatların tozlu raflarda kaldığı ve asıl önemli olanın ‘SEN’ olduğunu uzaktan da olsa hissettiren o dünya için adımı attım.

O dünyada, birbirinden süslü cümlelerin hiçbir önemi yoktu mesela; bunun ne denli cezp edici olduğunu anlatamam.

Paragraflar arasına serpiştirilen baştan çıkarıcı sözcükler, kelimelerde gizlenen vurgular da hiçbir şey kazandırmıyordu.

BEN’in değeri vardı. BİZ olmayı nasıl başaracağımızı söylüyorlardı.

Yeniliğin, gençliğin değerini de herkesten iyi bildiklerini düşünüyordum.

Ayrıca, ütopya kadar uzak gelen o dünyadan fışkıran ve bitmek tükenmek bilmeyen o enerji; tutku, heyecan, yenilik, bilinmezlik ve elbet de sınırsızlık vaat ediyordu durmadan.

Bu da başımı döndürüyordu.

***

Her şeyin başladığı yere dönecek olursam; ilk kez bilgisayar başında ‘hiç’ yaptığım anlardan birinde rastlamıştım YoungGuns’a. ‘Ne de hoş bir şey’ eşliğinde bakıp, ‘Gençliğe önem veren birileri çıktı sonunda’ cümlesiyle okuyup geçmiştim.

Sonraki aşamalarını da çeşitli sosyal medya platformlarından takip edip, ‘Keşke…’ tadı almıştım damağımda…

Sonra, 6’da 1 olma başarısını gösteren ve renkli dünyasına YoungGuns ile daha büyük bir ışıltı getiren Sezen Türker’in paylaşımıyla YoungGuns 1.1’den haberim oldu.

Bu sefer, bilinmez olana gitme ve hatta koşarak kendimi bırakma isteği uyandı zihnimde.

‘Beni neden seçsinler ki’ demedim asla.

Beni neden seçmeleri gerektiğini biliyordum. Tek bilmediğim; kendimi, neler başarabileceğimi onlara nasıl anlatacağımdı.

Düşündüm…

Sonra da kendimce anlattım ‘ben’i.

Şimdi, başvurunun son gününde heyecanım daha da büyüyor. Seçilip seçilmeyeceğimi bilmeden yaşıyorum o tatlı arzuyu. 11 Mart’a kadar sürecek elemenin ardından, onlarla olabilecek olmanın nasıl hissettireceğini düşünmeden edemiyorum.

Çünkü benim için YoungGuns’a kabul edilmem demek, hayatımı yeniden şekillendirmek demek. Bambaşka bir dünyada, her şeyi yeniden yaratmak, bilinmedik şekilde adlandırmak ve sınırları aşarak çoğalmak demek.

Young Guns macerasını anlatan birde blog sitesi var

Young Guns Macerası

Ayrıca katılmak isteyen olursa Young Guns sitesi

Young Guns